healthsolutions

Καλοήθης Υπερπλασία Προστάτη: Οι απαντήσεις στα συχνότερα ανδρικά ερωτήματα

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018

Η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη (ΚΥΠ) είναι μια από τις συχνότερες ασθένειες που προσβάλλουν άνδρες μέσης ηλικίας. Ιστολογικά εμφανίζεται σε ποσοστό μεγαλύτερο του 60% των ανδρών άνω των 60 ετών. 

Πάνω από το 40% των ανδρών αυτής της ηλικίας έχουν συμπτωματική κλινική νόσο και στους μισούς από αυτούς επηρεάζεται η ποιότητα ζωής. H επίπτωση της νόσου αυξάνεται με την ηλικία.

Συμπτωματολογία και επιπλοκές της ΚΥΠ

Η ΚΥΠ είναι συνήθως μια αργή, προοδευτική και σιωπηλή διαδικασία και αναγνωρίζεται από την εμφάνιση των συμπτωμάτων της ούρησης.

  • Η ελάττωση της δύναμης και της ακτίνας της ούρησης
  • Η καθυστέρηση της έναρξης της ούρησης
  • Η παρατεταμένη ούρηση
  • Η διακοπτόμενη ούρηση
  • Η προοδευτική αύξηση του υπολείμματος των ούρων
  • Η μείωση του χρόνου πλήρωσης της κύστης
  • Η συχνουρία
  • Η νυκτουρία
  • Η επιτακτική ούρηση
  • Η επιτακτική ακράτεια
  • Οι ουρολοιμώξεις
  • Η οξεία επίσχεση των ούρων
  • Η αιματουρία

Η παράταση της απόφραξης προκαλεί  μεγάλη αύξηση του υπολείμματος ούρων και χρόνια επίσχεση των ούρων

Η χρόνια επίσχεση των ούρων είναι μια επικίνδυνη κατάσταση, διότι μπορεί να οδηγήσει σε αμφοτερόπλευρη υδρονέφρωση και προοδευτική έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας ,που μπορεί να καταλήξει σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.

Εκτός από την οξεία και τη χρόνια επίσχεση των ούρων, τις ουρολοιμώξεις και τις αιματουρίες, στις επιπλοκές της ΚΥΠ περιλαμβάνονται επίσης

  • η λιθίαση της κύστης (που σχετίζεται με το υπόλειμμα των ούρων, τις φλεγμονές) και
  • τα εκκολπώματα της κύστη

Αντιμετώπιση της ΚΥΠ

Η επιλογή μεταξύ της απλής μόνον παρακολούθησης, της φαρμακευτικής ή της χειρουργικής θεραπείας γίνεται με βάση τη φύση και βαρύτητα των συμπτωμάτων, την επίδραση των συμπτωμάτων στην ποιότητα ζωής και την παρουσία επιπλοκών από τη απόφραξη. Επειδή η ΚΥΠ είναι μία νόσος που επηρεάζει την ποιότητα της ζωής, αλλά σπάνια απειλεί τη ζωή, στην επιλογή της θεραπείας συμμετέχει και ο ίδιος ο ασθενής. Οι χειρουργικές θεραπείες μπορεί να μην είναι κατάλληλες για ηλικιωμένους ασθενείς με συνυπάρχοντα νοσήματα, όπως επίσης οι φαρμακευτικές θεραπείες να μην είναι καλά ανεκτές από τους ασθενείς, λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών.

Εξάλλου, η καθυστέρηση της χειρουργικής αντιμετώπισης με το να χρησιμοποιούνται συντηρητικές θεραπείες που δεν προφυλάσσουν τον ασθενή από την πρόοδο της νόσου, δεν αποτελεί πάντοτε τη σοφότερη στρατηγική, αφού μπορεί τελικά να αποβεί επιβλαβής για τον άρρωστο που χειρουργείται σε μεγαλύτερη ηλικία και με αυξημένο χειρουργικό κίνδυνο.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Ενδείκνυται για τους ασθενείς που παρουσιάζουν επιπλοκές από τη νόσο, που η συμπτωματολογία τους δεν ανακουφίζεται από την φαρμακευτική θεραπεία και που επιζητούν οριστική αντιμετώπιση.

Συγκεκριμένα, χειρουργική αντιμετώπιση επιβάλλεται:

1.σε ασθενείς με οξεία επίσχεση ούρων, η οποία υποτροπίασε μετά την αφαίρεση του καθετήρα

2.σε ασθενείς με χρόνια επίσχεση

3.με υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις

4.με υποτροπιάζουσα αιματουρία

5.με λιθίαση της κύστης

6.με εκκολπώματα της κύστης, καθώς και

7.με νεφρική ανεπάρκεια ως αποτέλεσμα της ΚΥΠ

Επίσης, μπορεί να αποτελεί την προσωπική επιλογή του ασθενούς για την οριστική αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του που επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα της ζωής του.

Οι χειρουργικές επεμβάσεις για τη νόσο γίνονται συνήθως με επισκληρίδια ή ραχιαία αναισθησία και η βελτίωση των συμπτωμάτων είναι εμφανής αμέσως μετά την επέμβαση. Πρέπει να τονιστεί ότι η βελτίωση στα συμπτώματα που προσφέρουν οι χειρουργικές επεμβάσεις είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που επιτυγχάνεται με τη φαρμακευτική αγωγή. Γενικά, η χειρουργική αντιμετώπιση βελτιώνει καλύτερα την συμπτωματολογία και τη ροή των ούρων και είναι η πιο δραστική μέθοδος για την ανακούφιση από την απόφραξη.

Διουρηθρική προστατεκτομή (Transurethral prostatectomy, TURP)

Είναι η συχνότερη επέμβαση που γίνεται παγκόσμια για τη θεραπεία της ΚΥΠ.Γίνεται δια της ουρήθρας με τη χρησιμοποίηση ειδικού εργαλείου, του ηλεκτροτόμου (ρεζεκτοσκοπίου), που εισάγεται από το πέος στην ουρήθρα και φτάνει μέχρι την κύστη. Η αφαίρεση του προστατικού αδενώματος γίνεται με ειδική αγκύλη που συνδέεται με το διουρηθρικό εργαλείο. Η ειδική αγκύλη , κόβει τον προστάτη με ηλεκτρικό ρεύμα σε μικρά κομμάτια. Συγχρόνως, γίνεται καυτηριασμός των σημείων του προστάτη που αιμορραγούν εξαιτίας της κοπής του. Τα κομμάτια των ιστών που κόβονται συσσωρεύονται στην κύστη και απομακρύνονται με πλύσεις με ειδικό ορό. Μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης, τοποθετείται ένας καθετήρας μέσω της ουρήθρας, ενώ μέσω του καθετήρα γίνονται συνεχείς πλύσεις στην κύστη. Ο καθετήρας παραμένει συνήθως για 2-4 μέρες.Τα συμπτώματα βελτιώνονται στο 70%-90% των ασθενών. Στο 85% μειώνεται το σκορ των συμπτωμάτων, ενώ η μέγιστη ροή των ούρων αυξάνεται.

Όπως σε κάθε χειρουργική επέμβαση, οι κίνδυνοι για τον ασθενή εξαρτώνται από την προεγχειρητική του κατάσταση και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Μετεγχειρητικές επιπλοκές αποτελούν οι ουρολοιμώξεις και σπάνια, η επίσχεση ούρων. Μετά την εγχείρηση, οι περισσότεροι άντρες βιώνουν για μερικές ημέρες μιά επιτακτική ανάγκη ούρησης.Μετεγχειρητικά, στους περισσότερους άντρες παρατηρείται παλίνδρομη εκσπερμάτιση λόγω εκτομής του αυχένα της κύστης, ενώ η στύση και ο οργασμός δεν επηρεάζονται.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την ιστοσελίδα http://www.ourodiagnosi.gr/ ή επικοινωνήστε με τον κο Καπετανέλλη Ευστράτιο, Χειρουργός Ουρολόγος, Oυρολογικό Ανδρολογικό Ιατρείο Ουροδιάγνωση, 210-9604187/694 22 79 555



Copyright medicalblog © 2018 Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος κατασκευή ιστοσελίδων webmac
Powered by Health Solutions